zondag 6 november 2011

Isolatie, ventilatie, dampremmen, kaka, pijn, vijsmachientjes, ...

Dit waren de kernwoorden van onze voorbije maand!

Lang geleden dat ik hier nog iets postte, maar daar had ik dus goede redenen voor!
Een maand geleden kregen we de sleutel en we zijn er ineens maar goed ingevlogen!
We hebben keihard gewerkt!
Maar we hebben gelukkig goede papa's, mama's, zussen, schoonbroers, vrienden, collega's, kennissen, ... die ons wilden helpen!

We hebben met teams gewerkt! Er was een schitterend isolatie-team (waar ik door omstandigheden nooit deel van heb uitgemaakt, maar ze waren FANTASTISCH!)
Toen de isolatie op het dak zat, hebben we met z'n allen de damprem gehangen. Niet zo vanzelfsprekend!
Terwijl wij dit allemaal in orde proberen brengen, heeft papa met m'n schone broertje de ventilatie gestoken!
De damprem moest eerst geniet worden, dan geplakt, want geen énkel gaatje mocht nog bestaan!
Gelukkig hadden we ook een schitterend damprem-team, waar ik gelukkig wel deel van kon uitmaken!
(ze waren FENOMENAAL!)
Na de damprem kwamen er ook nog pannelatten op te liggen, zodat de plakker zijn "stucanet" kan bevestigen! En daarom zijn er ook heel veel vijzen in ons dak gegaan! Sommigen al wat beter dan anderen, maar elke vijs die met m'n mannetje te doen had, is in de balkjes geraakt zonder al te veel morren!
Want knorren van de vijs, "dat horen we niet graag"!

Verder werd er ondertussen kaka gespoten! En wie kaka had gespoten, moest zeker ontluchten, anders kwam er nog kaka uit! :-)
Voor de mensen die dit graag willen snappen mag je gerust het verklarend woordenboek van Zate 9 komen inkijken! Maar ... het was op sommige momenten hilarisch!

En ook werd er sinds een maandje terug vooral veel geslepen, vele meters elektriciteitskabel afgerold én in de goten gelegd... en nadien terug vastgecementeerd door Wouters' ouders! Ze hebben uren en uren goten dichtgemetseld!

We hebben ook nog eens alle kabels (die vele meters die je hierboven beschreven leest) verankerd in de grond! Wat een hels werkje, vooral voor een niet zo stevige rug als de mijne! Allemaal gaatjes boren in de grond en dan tappen inslaan! :-) maar alles ligt vast en normaal kan er geen enkele komen bovendrijven in de chape!

Sinds deze avond is alles weggehaald, is alles in orde en kunnen we wachten op (de goodwill van) de plakker!
We hadden de plakker gezegd dat hij tussen 2 en 14 november mocht komen plakken!
We hebben keihard gewerkt om de deadline...... niet te halen!
Ondanks het harde werk met vele mensen hebben we het niet gehaald, maar eigenlijk kon dat zoveel kwaad nog niet, want meneer de plakker liet niks meer van hem horen en na telefoontjes van ons uit (die bijna op stalking beginnen lijken) heeft hij uiteindelijk op 1 november gezegd dat hij de volgende dag NIET kwam!
Opluchting bij ons én ons team!
Maar nu proberen we hem nog steeds voortdurend te bellen en te contacteren, maar weten we dus niet duidelijk wanneer hij zal komen om onze muren wit te maken!
We kijken er alleszins naar uit...

Geniet nog van onze blog en ik post gauw wat foto's!
Eva & Wouter